dilluns, 28 de març del 2011

felicidad y viajes

Marxo a la fira de Bolònia, el que vol dir que no em podré connectar duran una setmana i els meus 17 fans es quedaran sense els meus textos, pobrets, espero que sobrevisqueu.

Escribiré en castellano ya que además de estos 17 fans, tengo alguno más por ahí que me agradece el cambio de idioma, y a mi, la verdad es que ya me va bien, puro entrenamiento, me resulta más fácil escribir en catalán, pero una tiene facilidad y flexibilidad.

Os estoy preparando algunos cuentos bonitos para colgar, pero mientras tanto, (y esto será a mi regreso) contaros que tengo la pierna tiesa, sin dolor pero tiesa. Bolonia es un poco una mezcla de pereza y de ganas de ver cosas chulas. No veré a Mar hasta el jueves, pero sé que tendremos muchos momentos de futuro y que esta es nuestra vida, y así nos gusta a todos. Que el otro dia, hablando con un amigo, tuve una revelación. Que estoy verdaderamente contenta con mi vida, con mi familia, mis niños, con mis cosas, con lo que hago, con dónde vivo. Me siento muy bien rodeada, me divierto mucho, tengo grandes amigos, diversión, libros, música, recursos, muchos planes e ideas, y si no salen, tampoco pasa nada, porque ya todo es suficiente. Que estoy muy contenta a pesar de muchas dificultades. Solo me gustaría ser, esto lo reconozco, un poco más joven. Y que tengo que adelgazarme, pero esto sí que me da que pensar. ¿Cuándo me importó tanto? Hasta pronto!

Cap comentari:

Publica un comentari a l'entrada